Η φωτογραφία είναι τέχνη και μέσα από αυτή μεγάλοι καλλιτέχνες φωτογράφοι έχουν περάσει στον κόσμο την έκφραση της εποχής, των αισθητικών προτιμήσεων αλλά και των κοινωνικών συνθηκών και εξελίξεων. Αν και είναι πολύ δύσκολο να ξεχωρίσει κανείς μόνο 10 από τους σπουδαιότερους φωτογράφους όλων των εποχών, εδώ σας παρουσιάζουμε τη Top10 λίστα με βάση κυρίως τη φήμη του ονόματος και των φωτογραφιών τους.

10. Ντοροθέα Λανγκ

(Dorothea Lange | American 1895-1965)

Η Dorothea Lange ήταν Αμερικανίδα φωτογράφος ντοκιμαντέρ που σπούδασε φωτογραφία στο Πανεπιστήμιο Columbia και εργάστηκε ως βοηθός του Arnold Genthe πριν ξεκινήσει το φωτογραφικό της ταξίδι στον κόσμο το 1918. Όταν ξέμεινε από χρήματα στο Σαν Φρανσίσκο, άνοιξε ένα φωτογραφικό στούντιο και στις αρχές της δεκαετίας του 1930 άρχισε να φωτογραφίζει τους άστεγους ανθρώπους που πλημμύριζαν στην πόλη μετά από το τραγικό φαινόμενο του Dust Bowl. Οι φωτογραφίες της τράβηξαν την προσοχή του Paul Taylor, οικονομολόγου στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας, που την προσέλαβε για να δημιουργήσει ένα ντοκιμαντέρ για την έκθεσή του σχετικά με τις γεωργικές συνθήκες και στη συνέχεια την παντρεύτηκε. Όταν ο Roy Stryker είδε αυτές τις εικόνες, την προσέλαβε ως φωτογράφο της Farm Security Administration (FSA). Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, έκανε πολλές από τις πιο γνωστές φωτογραφίες της, συμπεριλαμβανομένης της εικόνας που είναι γνωστή ως Migrant Mother (1936). Το 1954-5 ήταν φωτογράφος για το περιοδικό Life, ταξιδεύοντας εκτενώς και δημιουργώντας φωτογραφικά δοκίμια για την Ιρλανδία, την Αίγυπτο και την Ασία.

9. Ρομπέρ Ντουανό

(Robert Doisneau | French 1912-1994)

Κατά τη διάρκεια της μακράς καριέρας του, ο φωτογράφος Robert Doisneau κυρίως αποθανάτισε τον γαλλικό λαό. Η μηχανή του αναζητούσε κάθε τι σουρεαλιστικό στην καθημερινή ζωή. Το έργο του ήταν γεμάτο από αποτυπώσεις της ανθρώπινης φύσης και συμπεριφοράς. Ένας καλλιτέχνης ο οποίος ήταν κυριολεκτικά γοητευμένος από τα υποκείμενα του. Γεννήθηκε στο Gentilly της Γαλλίας, σπούδασε λιθογραφία, αλλά σύντομα το γύρισε στη φωτογραφία. Εργάστηκε για τη Renault ως φωτογράφος διαφημίσεων μέχρι το 1939. Μετά τον πόλεμο, το 1948, άρχισε να εργάζεται για τη γαλλική Vogue, αλλά η καρδιά του άνηκε στο φωτορεπορτάζ στους δρόμους του Παρισιού, στο οποίο επέστρεψε το 1951. Οι φωτογραφίες του είναι πολύ αναγνωρισμένες και από τις αγαπημένες πολλών στην ιστορία της φωτογραφίας.

8. Ζακ Ανρί Λαρτίγκ

(Jacques Henri Lartigue – French 1894-1986)

Ο Jacques Henri Lartigue είναι ηλικίας 69 ετών το 1963 όταν παρουσιάζει για πρώτη φορά στο μουσείο MoMa της Νέας Υόρκης μια επιλογή από τις πολλές φωτογραφίες του που τράβηξε καθ όλη τη διάρκεια της ζωής του. Την ίδια χρονιά κυκλοφορεί το έργο του στο περιοδικού Life σχετικά με το θάνατο του John Fitzgerald Kennedy, το οποίο δημοσιεύεται σε όλο τον κόσμο. Προς μεγάλη του έκπληξη, ο Lartigue γίνεται από τη μια μέρα στην άλλη, ένας από τους φημισμένους φωτογράφους του εικοστού αιώνα. Ο Jacques μαθαίνει τη φωτογραφία από τον πατέρα του μόλις το 1900. Ο Henri Lartigue ανταμείβει τον ενθουσιασμό του Jacques αγοράζοντάς του την πρώτη του μηχανή όταν είναι 8 ετών και εκεί αρχίζει η απαθανάτιση των στιγμών της παιδικής του ηλικίας, συμπεριλαμβανομένων των αυτοκινήτων, των οικογενειακών διακοπών και ειδικά των εφευρέσεων του μεγαλύτερου αδελφού του Maurice (με το ψευδώνυμο Zissou). Και οι δύο αδελφοί γοητεύονται από τα αυτοκίνητα, την αεροπορία και όλα τα δημοφιλή αθλήματα την εποχή εκείνη. Το 1915 σπουδάζει στην Ιουλιανή Ακαδημία και έτσι η ζωγραφική γίνεται και παραμένει η κύρια επαγγελματική του δραστηριότητα. Το 1919, ο Jacques παντρεύεται τη Madeleine Messager, κόρη του συνθέτη Andre Messager, που φέρνει στον κόσμο το γιο τους Dani το 1921. Ο Jacques και η Madeleine πάρουν διαζύγιο το 1931. Απολαμβάνει την υψηλή κοινωνία και την πολυτέλεια μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 1930, μέχρι που η μείωση της περιουσίας του τον αναγκάζει να αναζητήσει άλλες πηγές εισοδήματος. Στις αρχές της δεκαετίας του 1950, αρχίζει να αναγνωρίζεται η δουλειά του ως φωτογράφος. Παρ ‘όλα αυτά εξακολουθεί να ζωγραφίζει. Η πρώτη αναδρομική έκθεση του έργου του πραγματοποιείται στο μουσείο “Musee des Arts Decoratifs” του Παρισιού το 1975. Το 1979 ο Lartigue γίνεται ο πρώτος Γάλλος φωτογράφος που δωρίζει το έργο του στο έθνος. Το 1980, το όνειρό του να έχει το δικό του μουσείο γίνεται πραγματικότητα με την έκθεση του Grand Palais “Bonjour Monsieur Lartigue”. Συνέχισε το έργο του ως φωτογράφος, ζωγράφος και συγγραφέας μέχρι το θάνατό του στη Νίκαια στις 12 Σεπτεμβρίου 1986 σε ηλικία 92 ετών. Μας άφησε πάνω από 100.000 φωτογραφίες, 7000 σελίδες ημερολογίου και 1.500 έργα ζωγραφικής.

7. Έντουαρντ Γουέστον

(Edward Henry Weston | American 1886-1958)

Ο Edward Henry Weston ήταν Αμερικανός φωτογράφος του 20ού αιώνα. Θεωρείται ένας από τους πιο πρωτοποριακούς Αμερικανούς φωτογράφους και “ένας από τους masters της φωτογραφίας του 20ού αιώνα. Κατά τη διάρκεια της σαράντα χρόνων σταδιοδρομίας του, ο Weston φωτογράφησε ένα εκτεταμένο σύνολο θεμάτων, συμπεριλαμβανομένων των τοπίων, της νεκρή φύσης, γυμνών, πορτραίτων και πολλών άλλων θεμάτων. Λέγεται ότι ανέπτυξε μια αμερικανική και ειδικά καλιφορνέζικη προσέγγιση στη σύγχρονη φωτογραφία λόγω της επικέντρωσής του στους ανθρώπους και στους τόπους της Αμερικανικής Δύσης. Το 1937 ο Weston ήταν ο πρώτος φωτογράφος που έλαβε την υποτροφία Guggenheim και τα επόμενα δύο χρόνια παρήγαγε σχεδόν 1.400 αρνητικά χρησιμοποιώντας τη 8 x 10 φωτογραφική του μηχανή. Μερικές από τις πιο διάσημες φωτογραφίες τραβήχτηκαν στους βράχους του Point Lobos της Καλιφόρνια, κοντά στο οποίο ζούσε για πολλά χρόνια. Ο Weston γεννήθηκε στο Σικάγο και μετακόμισε στην Καλιφόρνια όταν ήταν 21 ετών. Ήξερε ότι ήθελε να γίνει φωτογράφος από νεαρή ηλικία και αρχικά το έργο του ήταν επηρεασμένο από τον εικονογραφικό προσανατολισμό που ήταν δημοφιλής εκείνη τη στιγμή. Μέσα σε λίγα χρόνια, όμως, εγκατέλειψε αυτό το ύφος και έγινε ένα από τους κορυφαίους των φωτογραφιών υψηλής ευκρίνειας. Το 1947 διαγνώστηκε με νόσο του Πάρκινσον και σταμάτησε να φωτογραφίζει. Πέρασε τα υπόλοιπα δέκα χρόνια της ζωής του επιβλέποντας την εκτύπωση περισσότερων από 1.000 από τις πιο διάσημες φωτογραφίες του.

6. Γουόκερ Έβανς

(Walker Evans | American 1903-1975)

H Walker Evans είναι μία από τις σημαντικότερες καλλιτέχνιδες του εικοστού αιώνα. Οι κομψές, κρυστάλλινες φωτογραφίες της και οι άψογες εκδόσεις της έχουν εμπνεύσει διάφορες γενιές καλλιτεχνών, από την Helen Levitt και τον Robert Frank μέχρι την Diane Arbus, τον Lee Friedlander και τους Bernd και Hilla Becher. Η πρόγονος του ντοκιμαντέρ στην αμερικανική φωτογραφία, είχε την εξαιρετική ικανότητα να βλέπει το παρόν σαν να ήταν ήδη το παρελθόν και να μεταφράσει αυτή τη δύναμη σε τέχνη. Το κύριο θέμα της ήταν οι αυθόρμητες εκφράσεις του λαού σε δρόμους, φθηνά καφέ, απλά υπνοδωμάτια. Για πενήντα χρόνια, από τα τέλη της δεκαετίας του ’20 έως τις αρχές της δεκαετίας του ’70, η Evans κατέγραψε την αμερικανική σκηνή με την απόχρωση ενός ποιητή και την ακρίβεια ενός χειρούργου, δημιουργώντας έναν εγκυκλοπαιδικό φωτογραφικό κατάλογο της σύγχρονης Αμερικής.

5. Ρόμπερτ Φρανκ

(Robert Frank – American 1924)

Ο Robert Frank είναι ένας από τους πιο φημισμένους φωτογράφους του 20ού αιώνα. Το σημαντικό του βιβλίο, The Americans, είναι αναμφισβήτητα η πιο σημαντική φωτογραφική δημοσίευση μεταξύ των φωτογράφων που ακολούθησαν. Οι φωτογραφίες όπως το Σικάγο, 1956 στο έργο The Americans αποκαλύπτουν το ώριμο στυλ του Φρανκ, το οποίο χαρακτηρίζεται από μια τολμηρή σύνθεση από ειρωνικό και μερικές φορές πικρόχολο κοινωνικό σχολιασμό.

4. Αντρέ Κερτέζ

(Andre Kertesz – Hungarian 1894-1985)

Ο Andre Kertesz, ήταν ένας φωτογράφος που γεννήθηκε στην Ουγγαρία και είναι γνωστός για τις πρωτοποριακές συνεισφορές του στη φωτογραφική σύνθεση και το φωτογραφικό δοκίμιο. Στα πρώτα χρόνια της καριέρας του, οι τότε ανορθόδοξες γωνίες και το ύφος του τον εμπόδισαν να αποκτήσει ευρύτερη αναγνώριση. Ο Kerteszποτέ δεν ένιωσε ότι είχε την παγκόσμια αναγνώριση που του αξίζει. Σήμερα θεωρείται ένα από τα σημαντικότερα ονόματα πίσω από το φωτορεπορτάζ. Προοριζόμενος από την οικογένειά του να δουλέψει ως χρηματιστής, ο Kertesz ασχολήθηκε με τη φωτογραφία ως αυτοδίδακτος και το πρώιμο έργο του δημοσιεύθηκε κυρίως σε περιοδικά. Υπηρέτησε κατά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο και μετακόμισε στο Παρίσι το 1925, την καλλιτεχνική πρωτεύουσα του κόσμου, ενάντια στις επιθυμίες της οικογένειάς του. Στο Παρίσι εργάστηκε για το πρώτο εικονογραφημένο περιοδικό της Γαλλίας που ονομάζεται VU όπου είχε εμπορική επιτυχία. Λόγω της δίωξης των Εβραίων και της απειλής του Β’ Παγκόσμιου Πολέμου, ο Kertesz αποφάσισε να μεταναστεύσει στις Ηνωμένες Πολιτείες το 1936, όπου αναγκάστηκε να ανοικοδομήσει τη φήμη του. Στη δεκαετία του 1940 και του 1950 σταμάτησε να εργάζεται για περιοδικά και άρχισε να επιτυγχάνει μεγάλη διεθνή επιτυχία. Η σταδιοδρομία του χωρίζεται σε τέσσερις περιόδους, ανάλογα με το πού εργαζόταν. Ονομάζονται η ουγγρική περίοδος, η γαλλική περίοδος, η αμερικανική περίοδος και στο τέλος της ζωής του, η διεθνής περίοδος.

Αν σας άρεσε το άρθρο, κάντε like στη Facebook σελίδα μας!